Türkiye her yıl 160 milyon ton bitkisel ürün üretiyor.

Bunun yarısı — 85 milyon ton — kabuk, posa, sap, çekirdek, yaprak olarak büyük ölçüde değerlendirilmeden kaybediliyor.

Peki bu “atık” gerçekte ne içeriyor?

→ Nar kabuğundaki antioksidan, narın kendisinden 5-10 kat fazla

→ Fındık zarının antioksidan kapasitesi fındığın 100 katı

→ Zeytin yaprağındaki oleuropein, zeytinyağından yüzlerce kat yoğun

→ Buğday kepeğindeki ferulik asit, kozmetikte kilogramı 150-500 dolara satılıyor — buğdayın kendisinden 500-1.500 kat daha değerli

Bu bileşenler küçük bir niş değil.

Beslediği pazarlar:

• Gıda takviyesi ekosistemi: 210 milyar dolar

• Aroma ve koku endüstrisi: 34 milyar dolar

• Bitkisel ekstre pazarı: 17-30 milyar dolar

• Bitkisel kökenli farmasötik API: 30-34 milyar dolar

Sadece bu atıkların %5’i dönüştürülse → yılda 8,5-17 milyar dolar brüt gelir.

%100’ü dönüştürülse → 37-91 milyar dolar. Çarpan etkisiyle 45-105 milyar dolar.

Bu rakam Türkiye’nin GSYH’sine %4-10 katkı demek. 800 bin-1,5 milyon yeni istihdam demek. Ve tüm bunların hammaddesi — şu anda tarlada yakılıyor veya hayvan yemi olarak kullanılıyor.

Bu konuyu derinlemesine araştırdım.

44 sayfalık “Posa Ekonomisi: Türkiye’nin Görünmeyen Biyoaktif Hazinesi” raporunu yayınlıyorum. İçinde:

✦ 7 bileşen grubu ve beslediği küresel pazarlar

✦ 10 yıldız atık ve her birinin ekonomik potansiyeli

✦ 5 senaryo ile detaylı ekonomik projeksiyon

✦ Sağlık ekonomisi çarpan etkisi hesabı

✦ Farmasötik sınıf bileşenlerin katma değer analizi

✦ 81 il — Çokça biyorafineri önerisi

✦ Devletin Yerel Kalkınma Hamlesi ile örtüşme haritası

Raporu yorumlarda paylaşıyorum. PDF olarak indirip okuyabilirsiniz.

Bir ricam var: Eğer bu konu sizin de dikkatinizi çekiyorsa, paylaşın. Çünkü bu fırsatı görmesi gereken girişimciler, akademisyenler ve politika yapıcılar var.

85 milyon ton sessizce bekliyor. Artık onları da duyma zamanı.

Raporu aşağıdaki bağlantılardan doğrudan indirebilirsiniz.